Genel

Bir kez daha babam kazandı

Tekrar başa döndük. Tekrar zor zamanların ilk günlerine geldim.

Geçenlerde bir yazı yazmıştım, Twitter’da. Demiştim ki,

Babam için ‘hayırlı ,’ düzenli maaş, sigorta, araba ve ev ise, bence o hayır, benim hayrım değil; onların istediklerinde gizli. Tıpkı iktidarın ‘beka‘ diyerek, kendi koltuklarını korudukları gibi… ‘Ülkenin beka‘sı dedikleri asıl şey, yandaş doyurmak. Ona da kısaca ‘yandaş bekası‘ denilmeli…

İşte tam olarak o mücadelenin bir kazananı oldu. Bir kez daha oyunlar, istediğim gibi gitmedi; nitekim burada sandığım gibi gitmeyecekti. Çünkü ben, Bursa’daki yerel gazetenin tek ağza göre hareket ettiğini sonradan öğrendim, umutlarım da tükenmeye başlamıştı; şehrin medyasına karşı…

Zorlu süreçler, benim gazetecilik mesleğimden uzak kaldığımdan, buna sebeple başka işlerde çalışıp, ekmek paramı kazanma zorunluluğuna girdiğimde başlıyor. O süreçleri alt etmek, benim için çok zor oluyor. Lâkin başka çarem de yok.

Bir umut için

Yıl 2016 idi. Bir kez daha ajanstan ayrılmış, farklı bir şehirde iş görüşmelerine gitmiştim. Aylar sonra Bodrum’da bir yerel gazetede işe başlamıştım. İki ay geçti ve 2017 yılının Nisan’ında ayrılmıştım işten. Kendi isteğimle elbette. Her zaman hayaller, planlar; istediğimiz gibi gerçekleşmiyor. Daha sonra, Muğla’ya döndüm, iş bulamayınca da Ağrı’ya memleketime gerisin geri gitmiştim. Ağrı’da 5 ay işsiz kaldım. Annem bana zorla biraz harçlık verip, arkadaşlarımın yanına gönderiyordu. Ben kabul etmiyordum. Çünkü sürekli evden para alarak sokağa çıkmak, beni iyi hissettirmiyordu. Yandaş bir gazeteci olmadığım için, kendi mesleğimi yapamıyor, evimde ailemin parasıyla yaşamaktan bıkmış, utanç duyuyordum. Annemin de bu durumdan yüreği dayanmıyordu, işsiz, parasız evde oturmamı; dışarıda arkadaşlarımla birlikte bir şeyler içerken, elimi cebime atamayışıma üzülüyordu. Neyse ki ev bize aitti de, çok zorlanmamıştık. Babam o yıllarda Bursa’da bir fabrikada işe girmişti. Bir ay sonra da, “Gel burada iş var. Fabrikada çalış, üniversite mezunusun” demişti.

Bir zorlu sürecin ilk adımları

Aklımda iyi bir ışık yandı.Ben mademki sosyal medya hesaplarımda yazıp, ardından bloğumda da yazabiliyorsam; bir gazeteye girene dek başka iş yapabilirim. Bari ekonomik özgürlüğümü kazanayım, kitap alayım, kazanacağım parayla da bloğumun domainin satın alırım” demiştim. Nitekim öyle de oldu… Yine düşlerim, beni yanılttı maalesef. Fabrikada işe başladığımda, üniversite mezunuyum dediğimde; bana nasip olan iş ‘çöpçülük’ idi. Yapmak zorundaydım, büyük şehirde kariyer planlarım için o fabrikada çok iş değiştirdim ve yaklaşık 2,5 yıl kaldım. Askerlik için tabii çıkış işlemlerimi yaptığım olmuştu.

Askerden dönüp, tekrar fabrikaya girdim. Yeni planlar kurup, İstanbul’a vardım, oradaki işlerim ters tepince, bir kez daha Bursa’ya dönmek zorunda kaldım. Ve yine sevmediğim, alakam olmayan bir işe girdim. Mecburdum, hâlâ mecburum. Pandemi sürecinde kargo şirketlerine lanet okuyarak ayrıldım, yine kargo şirketine girdim. sektör aynı; ama firma farklı… Belki işleyiş daha iyi gibi görünse de bu yeni firmada, maalesef kendi işimde bu mücadeleyi yine kaybettim. Gazetecilik yapamadığım sürece; hiçbir iş bana tatlı gelmiyor, gelemez, gelmez…

Babamla girdiğimiz bir mücadele vardı. Babamın istedikleri; ‘düzenli iş, maaş ve sigorta…‘ Nitekim benim de ‘gazeteci olmak, kitap yazmak’ gibi güzel düşlerim var. Lâkin bu mücadeleyi bir kez daha babam kazandı. ‘Futbol, müzisyen, gazeteci‘ gibi mücadelem hep vardı. Futbol ve müzik alanlarındaki kariyer planlarım elimden alınınca, geriye ‘Gazetecilik‘ kaldı. Hep babama karşı kaybetmek zorunda kalıyorum; çünkü aynı çatı altındayız. Daha fazla direnemiyorum. Çünkü ben, enerjimi yüksek tutup; bir işe girişirken, babam enerjimi düşürüp, beni kıyımlara, ağır düşüncelere itiyor. O gün; ne haber yazmak, ne kitap okumak istiyorum; tamamen boşluğa giriyorum. Bu da beni dayanılmaz bir hale sokuyor.

Kazanan, kazandığını aldı. Kaybeden ise, düşlerini mecburen bir defa daha rafa kaldırdı. Lâkin mücadelem henüz bitmedi…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: