Genel

Bir düşünceli kara böcek

Gel gelelim, bitmeyen fotoğraf sevdasına. Bütün hasretim, bir deklanşöre basmak için birikmişti, çocukluğumda.

Yine aynı hasretimle devam ediyorum. Evdeyim, bilmem kaçıncı karantina gününde… Sokağa çıkmıyor, bütün gün evde oturuyorum. Yazıyorum, çiziyorum, okuyorum, telefondan oyunlar oynuyorum… Sıkılmak da neymiş, henüz öyle bir şeye denk gelmedim.

Yıllar önceydi. Muğla‘da bir tür iş ve kariyer için yollara düşmüştüm. Tabii o dönemde şartlar yine kötüydü. Medya sektörü, İstanbul dışında her yerde kötü. Hele ki bu 18 yıllık iktidar sürecinde, tutuklanan, yargılanan, ötekileştirilen, öldürülen gazeteci sayısı her geçen gün artıyor. Bu durumda medya çalışanlarından bazıları korktuğu için, medyalarının gittiği yolu değiştiriyor, çizgileri sınırlandırıyor. Haliyle işsiz bırakılan gazeteciler, ekmek bulmakta zorlanan gazeteciler; başka işlere girip, ekmeklerini taştan çıkarmaya çalışıyorlar.

Ben de bunu fark edince, farklı şehirlerde kariyer yolculuklarına çıkmıştım. Yıl 2017 idi. Muğla Merkezde toplu taşımaya binip, ilçesi olan Ula‘ya gittim, ablamlarda kaldım bir süre. Arada sosyal medyaya bir şeyler yazıp, haber kovalamak istesem de, maalesef ben bu çerçevenin içine giremiyorum. Çünkü gittiğim, başvuru yaptığım yerler; beni kabul etmiyordu. Bir binanın içerisinde kalan 8-10 kişilik yalaka gazete ekibi, beni kabul etmeyip, kendi yağlarında kavrulmayı ve iktidarın sevdiği haberleri yapmayı tercih etmişlerdi. Birkaç gün sonra, yine sırt çantamı, fotoğraf makinemi alıp, yola koyuldum. Birkaç farklı kare yakalamak için, fotoğrafları arşivlemek adına; toplu taşımaya binmeyi reddettim.

Tabana kuvvet Turgay” deyip, yola koyuldum. Sırtımda ‘muhabir’ çantam, omzumda fotoğraf makinemle, adımlarımı ağırdan aldım. Muğla’nın ilçesi Ula‘dan, taa ki merkeze yürüyerek gitmeyi seçtim. 15 kilometrelik yolu, yürüyerek gitmeye karar verdim. Araçla kolay gidildiği için, ortalama bir saate varırım diye düşündüm. Sonra git gide ilçeyi bitiremediğimi fark ettim, ana yoldan fotoğraflar çekerek ilerliyordum.

Yolun kenarı demir bariyerlerle çevriliydi. İlerledikçe susadığımı, acıktığımı da fark ediyordum. Çünkü yaklaşık 1 saati geçmişti, hâlâ yoldaydım. Bazı sürücüler, araçlarıyla beni gitmem istedikleri yere kadar götürmeyi söylediler; ama kabul etmedim. Ben, fotoğraf aşkıyla, kilometrelerce yol yürümeyi seçmiştim. Bu sebeple hiçbir yolculuğu seçmedim, ayaklarımdan başka.

Ben, hâlâ bir kare fotoğraf için adımlarımı atmaya devam ettim. Hava oldukça sıcaktı, yaz mevsiminde Ege’nin yaşadığı o sıcaklardan biriydi yine…

Düşünceli duran o böcek

Tam olarak yolun kenarındaki bir demir bariyerlerin önünde duran bir böcek vardı. Kara bir böcekti. Ayakları ve kafasının üzerinde bulunan iki anteni vardı. Onlar da çok uzundu…. Tıpkı saçları orta uzunlukta olan bir kadının saçları gibi… İsmi lazım değil, orada olması şaşırttı beni. Hem de duruşu… Çünkü bu böcek, düşünceli, uzağı izleyen bir böcekti. Onu izliyordum. Arada iki antenini ince ince sallıyordu. Düşünürken de, kederleniyordu sanki… Bıyıkları da diyebiliriz, telleri de diyebiliriz…

Eğildim, vizörden izledim kendisini. Sonra ışık ve renk ayarını yapıp, izlemeye devam ettim… O esnada, istediğim o anda; deklanşöre bastım. Bir defa daha…

Sonra ekrandan izledim. uzağı izleyen, kederli ve düşünceli o kara böcek; bir ömür bende kalacaktı. Biraz da ürkütücü bir hali vardı; ama o kareyi çekmek istiyordum.

Yoluma devam ettim. Birkaç farklı kare çektim; ama aklımda kalan hep o böcekti…

3 yıl oldu, o böcek hâlâ o yerde beni bir çok düşüncelere götürüyor. Bugün geldi aklıma. Ben, o böceği bir daha göremeyeceğim. Şimdi yaşıyor mu, yoksa ölmüş mü? Çocukları var mıydı peki? O gün, neden oradaydı? Nasıl çıkmıştı o demir bariyerlere, uzağı neden izliyordu? Bu soruların hiçbirini soramadım. Bir insan olsa, sorardınız belki… İçini dökerdi, dinlerdiniz… Ama bir böcek, kederlenemez mi? O da düşünüp, ne yapacağına karar kılamaz mı? O bir can değil mi?

Kendisiyle tanışmadım, ama oradaki duruşu, karşıyı izlemesi kaldı zihnimde… O, hep o haliyle kalacak hafızalarımda.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: